Romiaj religiaj rekonstruistoj de la organizaĵo "Nova Roma" plenumas romian religian ceremonion en (Budapeŝto), 2008.
Romia politeisma rekonstruismo, nomita kaj konita ankaŭ kiel cultus deorum Romanorum (latino por adorado de la romiaj dioj), religio Romana (latino por romia religio) aŭ romia-itala tradicio, estas la nuntempa movado kiu rekonstruas aŭ revivigas la tradician romiajn kaj italajn religiajn kultojn.
La plej konata romia rekonstruisma organizaĵo estas "Nova Roma", internacia[1][2] romia reviviga kaj rekonstruisma organizaĵo[3] kreita en 1998, enhavigita en Majno kiel neprofitcela organizaĵo kun eduka kaj religia misio.[4]Nova Roma estas "dediĉita al la restaŭrado de klasika romia religio, kulturo, kaj solidecoj, kaj "dividitaj romiaj idealoj".[5][6] Strimska,[3] Davy,[7] Adler[8] kaj Gallagher-Ashcraft[9] referas al ĝi kiel politeisma rekonstruisma komunumo, kio adoptis[8][10] la romian religion kiel lia ŝtatan kulton, sed ankaŭ subtenas la liberecon de religio de siaj civitanoj. Kiel politeisma rekonstruisma praktiko, la religio Romana aŭ cultus deorum Romanorum (latinaj nomoj uzitaj de aliĝintoj de Nova Roma raportantaj al lia religio) laŭdire altiras homojn speciale de milita fono.[3][11][12]
Tiel la hejmaj religiaj tradicioj kaj la tiel nomata ŝtata religio (sacra publica) estas reprezentitaj en la praktikoj de Nova Roma,[7] inkludante la restarigo[13] de la antikvaj pastraj collegia, kaj la honoro de la plena ciklo de la romiaj festoj tra la jaro.[14] Laŭ la Ontario Consultants on Religious Tolerance, en la tempo de Kristnasko, novaj romioj festas la romian ferion Saturnalion.[15][16][17][18]
En la 2000-aj jaroj, la Associazione Tradizionale Pietas[19] dediĉis sin al la rekonstruado de diversaj temploj tra Italio kaj komencis la juran procezon por akiri agnoskon de la ŝtato, inspiriĝante de similaj organizoj en aliaj eŭropaj landoj, kiel la asocioj Thyrsus kaj YSEE en Grekio. La 30-an de junio 2023, Pietas partoprenis en la kunveno de ECER, kie delegacioj de asocioj el 17 nacioj redaktis kaj subskribis la Deklaron de Rigo[20], celante instigi la registarojn de diversaj organizoj agnoski la eŭropajn etnajn religiojn. Krome, ekde la komenco de la nova jarmilo, iuj grupoj rekomencis fari publikajn ritojn, kiel la rito en la tago de Natale di Roma[21][22][23]
En 2006 Margot Adler rimarkis la planojn de la organizaĵo, ke ĝi restaŭru la sanktejon de Magna Mater en Romo.[24]
↑Palacios, Juan José: "Corporate citizenship and social responsibility in a globalized world". Citizenship Studies 8(4):383-402. Routledge, 2004
↑Danese, Roberto/Bacianini, Andrea/Torino, Alessio: Weni, widi, wici: tra 'volumen" e byte. p. 133. Guaraldi, 2003"
↑ 3,03,13,2Strmiska, Michael: Modern Paganism in World Cultures: Comparative Perspectives, pp. 335-36. ABC-CLIO, 2005
↑Dixon, Suzanne: Cornelia, Mother of the Gracchi, page 64. Routledge, 2007
↑Trinkle, D. A./Merriman, S. A: The history highway: a 21st century guide to Internet resources, p. 464. M.E. Sharpe, 2006
↑ 7,07,1Davy, Barbara Jane: Introduction to Pagan Studies, pp. 156, 163, 233. Rowman Altamira, 2007
↑ 8,08,1Adler, Margot: Drawing down the moon: witches, Druids, goddess-worshippers, and other pagans in America, p. 549. Penguin Books, 2006
↑Eugene V. Gallagher, W. Michael Ashcraft: Introduction to New and Alternative Religions in America: Metaphysical, New Age, and neopagan movements. p. 220. Greenwood Press, 2006
↑McColman, Carl: The Complete Idiot's Guide to Paganism, pages 71 and 347. Alpha Books, 2002
↑Castagnetto, A.M. kaj Palmisano, S. (2021) ‘Beyond monotheism. Topics, groups and political interpretations of neo-paganism in Italy’, Polis (Bologna, Italio), 36(3), pp. 413-. Havebla ĉe: https://doi.org/10.1424/102289.